Tagarchief: herfst

Cozy times ahead

Standaard

In de VS zijn ze helemaal gek op de herfst (fall, niet autumn). Pompoen, halloween, thanksgiving, de mooie kleuren van de bomen. Ik geloof dat ik een beetje ben aangestoken door het enthousiasme daar! Of misschien komt het doordat de herfst dit jaar zo zacht is, met veel zon. Ik geniet er in ieder geval volop van.

IMG_1367

Een vriendin van mijn nieuwe studie heeft een poëziealbum, dat ze nog steeds bijhoudt. Het heeft een tijdje  (een half jaar… sorry!) in de kast gelegen voor ik wist wat ik erin wou zetten, maar gisteravond kwam het er eindelijk van. Tijl had voor het eerst DND en zat met zijn groep in de huiskamer, ondertussen zat ik lekker te knutselen op de studeerkamer. Eerst leek het me niet handig om thuis te zijn terwijl er continu gepraat wordt in de huiskamer, maar eigenlijk was het juist heel fijn, want daardoor kon ik eens niet mijn gebruikelijke dingen doen (lezen, bijv.) en kwam ik uit bij knutselen. Ik besloot een soort mini-collage in het poëziealbum te maken, inclusief wat uitspraken die ik leuk/mooi vind. Het moet natuurlijk wel een beetje cliché blijven ;) nu ben ik helemaal geïnspireerd om meer te gaan knutselen, ik heb vandaag ook al een aantal leuke DIY’s uitgezocht. Mocht ik ze ook daadwerkelijk uitvoeren dan is er een kans dat ze hier nog voorbijkomen.

DSCF0118

Ik hou heel veel van dagen waar ik de deur niet uit hoef en lekker kan studeren. Dit was afgelopen zaterdag. Ik weet niet of jullie dat herkennen maar ik kan hier zo blij van worden: thee (uit mijn favo mok, van de vegan bakery in Bloomington), broodjes met brie uit de oven, pennen en markeerstiften erbij en studeren maar. Het allerliefst werk ik de hele dag aan hetzelfde vak, dan kom ik in zo’n fijne werkflow. En dat dan onderbreken met, bijvoorbeeld, zelf pepernoten bakken. Die je dan daarna bij de thee kan opeten.

IMG_1358

Tijl en ik hebben deze zomer allebei een postcrossing profiel aangemaakt. Nu sturen we dus kaarten naar mensen over de hele wereld, en vinden we in de brievenbus kaarten uit Turkije, de Filipijnen en Rusland. Het is altijd grappig om te proberen aan de kaart te zien voor wie hij is. Deze twee zijn trouwens niet voor ons maar van ons. Veel mensen vragen om kaarten met typische dingen van je land/stad/omgeving. We hebben niet echt van die ‘groetjes uit…’ kaarten, maar proberen toch altijd iets leuks te vinden in onze stapel.

IMG_1351

Nu ik terug ben uit de VS heb ik het wandelen weer opgepakt. Met Janneke en Suus spreek ik vaak ’s ochtends af om een wandeling door de bossen in de omgeving te maken. Dat is zo’n heerlijk begin van de dag! Zelfs als het een beetje regent is het nog lekker, mits je op tijd thuis bent om nog even droge kleren aan te kunnen trekken voor je naar college moet. Ik heb altijd het idee dat ik me na zo’n wandeling de rest van de dag supergoed kan concentreren. Het bos is prachtig op dit moment, en stiekem is het helemaal nog niet zo koud.

IMG_1362 DSCF0006

 

Hoewel ik Bloomington nog steeds mis ben ik ook blij om weer gewoon thuis te zijn, in ons eigen fijne huisje. Een van onze buren zei al tegen Tijl toen ik nog weg was: ‘gelukkig hebben jullie katten samen, dan weet je zeker dat ze nog terugkomt, ze mist ze zo’. Ik hoop echt dat het er ooit nog van komt om voor een wat langere tijd in Amerika te gaan studeren/werken. Liefst in Bloomington of Californië, maar stiekem zou ik volgens mij op veel plaatsen gelukkig kunnen zijn. En het is een stuk makkelijker voor katten dan voor mensen om het land in te mogen. Dat heb ik dus echt al uitgezocht, ja.

IMG_1328

Mijn eigen keuken heb ik ook wel gemist, nu ik weer terug ben sta ik heel veel in de keuken. Ik kreeg via postcrossing een kaart van een Franse chefkok met daarop haar favoriete recept voor koekjes. Ze waren inderdaad heerlijk (extra lekker omdat het recept in het Frans was en ik maar een woord hoefde op te zoeken). Ik heb haar mijn favoriete brownierecept teruggestuurd, ik ben benieuwd wat ze ervan vindt.  De pizza op de foto maakte ik met allerlei restjes die we nog in huis hadden. We eten vrij vaak zelfgemaakte pizza, maar dit was de eerste keer dat ik de moeite had genomen om pizza from scratch te maken voor mezelf. Meestal eet ik in mijn eentje liever iets makkelijks en doe ik niet zoveel moeite.

 

 

Het zware leven van een huiskat

Standaard

Omdat mijn vorige twee stukken enigszins serieus waren leek het me tijd voor iets luchtigers. Tijd voor een vervolg op ‘Hulp in de huishouding‘! Sophia en Plato hebben namelijk nog veel meer taken en geven jullie graag een kijkje in hun leven.

Alle tassen inspecteren, belangrijk voor de veiligheid hier in huis. De backpack heeft Plato in beslag genomen, al is dat geloof ik ook zodat Tijl niet nog een keer zomaar twee weken op studiereis gaat.

De herfst is een drukke tijd voor tuinvrouw Sophia. Er zijn namelijk heel veel blaadjes, en die moeten allemaal achterna gezeten worden.

Ook binnen houdt ze nog steeds alles bij.

Spreekwoorden uitbeelden is Plato’s specialiteit.

Dozen kapotmaken! In dozen zitten! Liefst tegelijk…

De taken die ik in het vorige blogje noemde gelden natuurlijk nog steeds. Zo hebben we een week lang een heuse catwalk (ook wel: relatietest) in huis gehad zodat Sophia kon oefenen voor haar modellencarrière. Het parmantig heen en weer lopen ging erg goed, ze draaide zelfs iedere keer netjes om als ze bij het uiteinde kwam. Helaas voor Sophia gaat het niet zo goed met mijn carrière als modefotograaf, ik kreeg haar niet scherp op de foto. Uiteindelijk hebben we daarom toch maar besloten om de relatietest aan te gaan, en ik ben blij dat ik kan zeggen dat we nog gewoon bij elkaar zijn. Onze oplossing: doe waar je goed in bent. (Lees: Ik heb de kast uitgezocht en Tijl heeft hem in elkaar gezet terwijl ik fruitsmoothies maakte in de keuken.)

Geïnspireerd door Sophia begon ook Plato zijn catwalkskills te trainen. Bonuspunten als je nog weet wat hij vorige keer op de reling deed! (Oke, eigenlijk wil ik gewoon heel graag een complimentje. Goedzo Elise, je hebt de bloemetjes in de balkonbak gezet. Braaf.)

Mensen hebben nog wel eens de neiging te lang te computeren, maar dat zal ons niet snel gebeuren. Sophia houdt ons goed in de gaten, en wanneer ze het onverantwoordelijk lang vindt gaat ze gewoon fijn op de toetsen staan. Dan is het dus handiger om zelf maar op tijd even pauze te nemen, ze heeft ons echt onder de plak! Ahum, nu we het daarover hebben… doei!

Warschau – herfst

Standaard

Warschau is een mooie stad. Ik was er niet in een optimaal seizoen, maar vond haar ook in de herfst prachtig. Veel mensen daar vroegen me waarom ik niet in de zomer was gekomen, en lieten me beloven nog eens terug te komen als het er warm en zonnig is. Dan schijnt de stad nog mooier te zijn. Ik kan het me voorstellen, Warschau heeft namelijk ontzettend veel parken. Ook in deze tijd van het jaar waren die mooi, maar in de zomer moet het echt heerlijk zijn, een stad vol parken.

Nou kan ik wel een hoop proberen te vertellen over hoe mooi Warschau in de herfst is, maar daarvoor had ik mijn camera mee. In het park ‘Ogród Saski’ (Saksische tuin) maakte ik deze foto’s:

Dezelfde vijver uit een andere hoek. Die mooie boom daar rechts achter verbergt het plekje van de vorige foto.

Detail van een beeld: de stelling van Pythagoras

Deze foto maakte ik in Łazienki Królewskie (letterlijk: koninklijke baden). Ik moet nog een keer terug naar dit park om de eekhoorntjes te voeren – ik was er eind van de middag (dan is het daar al aan het schemeren) en ze lieten zich niet zien. Volgens mijn host is dit park de mooiste plek van heel Warschau en op zichzelf genoeg reden om in de zomer nog eens terug te komen.

Het paleis op het water (schemer)

De volgende foto’s zijn niet van mijzelf maar van Tijl. Zijn studiereis deed Warschau ook aan. De nacht voor ik aankwam reisde hij met de nachttrein door naar Wenen. We hebben totaal ander weer gehad, maar ook besneeuwd is Warschau prachtig.

Het paleis op het water

Dit is het marktplein in de oude stad (rynek starego miasta). Geweldig toch, al die gekleurde gebouwen. Dit hele gebied staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Ik vond het zelf wel jammer om te beseffen dat het hier niet om de oorspronkelijke gebouwen gaat maar om renovaties van na de oorlog. Aan de andere kant vind ik het ook wel weer mooi dat ze gewoon hun oude centrum weer heropgebouwd hebben. Dat is zoveel mogelijk met de oude bakstenen en brokstukken gedaan. Ook zijn tekeningen van architectuurstudenten (van voor WOII) gebruikt om de stad zo precies mogelijk te reconstrueren. Dat is wel gaaf, juist ook de nauwkeurige wederopbouw heeft bijgedragen aan het opnemen op de werelderfgoedlijst.

De zeemeermin (syrenka) is de beschermster van de stad. Overal vind je verwijzingen naar haar, ze staat bijvoorbeeld in het wapen van de stad.

Syrenka

Dit is het hoogste gebouw in Polen, the Palace of Culture and Science. De inwoners van Warschau zijn niet bepaald gek op het gebouw. Het werd in 1952 neergezet als kado van de Sovjet Unie aan de bevolking van Polen, maar mensen zagen het vooral als Stalinistisch machtsvertoon. Het gebouw lijkt op de Moscow State University, en volgens mijn host werden in verschillende andere sattelietstaten van de Soviet Unie dit soort gebouwen neergezet.

Op de 30e etage van het gebouw is een panoramaplatform waar je van het uitzicht van de stad kunt genieten. Er wordt (onder de bevolking) gezegd dat dit het mooiste uitzicht van heel Warschau is, omdat je vanuit daar het gebouw zelf niet ziet. Bovenstaande foto van Tijl is gemaakt vanuit de hoogste verdieping van een wolkenkrabber die ernaast staat. Zelf ben ik wel als een brave toerist naar het panoramaplatform gegaan.

uitzicht vanuit het panoramaplatform

Dit is het vierde artikel naar aanleiding van mijn reis naar Warschau. Lees hier over restaurants en cafés die ik gaaf vond, hier hoe in mijn eentje reizen me beviel en hier over wat Poolse cultuur en geschiedenis.

Grateful

Standaard

Het is goed om stil te staan bij de dingen die je hebt in het leven, bij alles waar je dankbaar voor bent. Ik ben dankbaar:

  • Verliefd zijn op je vakken, op je studie. Weten dat stoppen met natuurkunde een goede beslissing was. Dit vind ik zoveel interessanter, deze vakken inspireren me.
  • Dat de katten zo blij waren toen ik terugkwam uit Warschau (en ook nog lekker de hele dag ziek op bed ging liggen) dat ik geen fatsoenlijke foto’s van ze kon maken – ze liepen steeds maar naar de camera toe om mijn hand kopjes te geven.
  • Dat mamma boodschappen voor me deed zodat ik niet ziek de deur uit hoef.
  • Zaterdag een kaart van Tijl krijgen uit Wenen, net voor hij terug was.
  • Mijn vakken bij taalwetenschap, het is zo leuk allemaal. ‘Het Nederlands is prachtig en grillig’, las ik gister in een dictaat. Dat ging over grammaticale uitzonderingen, hihi.
  • Dat Tijl weer terug is van studiereis.
  • Wakker worden, om twintig voor zeven, omdat er een spinnende kat in je armen komt liggen. Mijn buik aanspannen omdat de andere kat parmantig op mijn buik besloot te gaan zitten. Zo gezellig, ik begon mijn dag helemaal vrolijk.
  • Dat de verse gevulde pasta en de verse saus bij de AH allebei maar 0.99 ct kosten deze week. Nomnomnom.
  • Dat Tijl blij was met ‘kot Symona’ (Pools Simon’s cat boekje), het souvenir dat ik voor hem meenam uit Warschau.
  • Nieuwe dingen uitproberen. Vandaag: een boterham met roomkaas en avocado, heerlijk!
  • Mijn rooster: om half negen hoorcollege en dan de rest van de dag tijd om aan dat vak te werken. Dan vrijdag alle werkcolleges. Wordt mijn planning lekker simpel van.
  • Stijldansen!
  • Voor het eerst in tijden (middelbare school? basisschool?) zinnetjes ontleden, en het nog leuk vinden ook.
  • Positieve reacties op mijn blogjes over Warschau. Er staat nog een vierde op het programma :)
  • De mooie herfst dit jaar. Of zag ik het gewoon voorgaande jaren niet? Vrijwel elke ochtend op de fiets verbaas ik me over de prachtkleuren. Heerlijk om zo aan de rand van een bos te wonen.
  • College krijgen
  • Lieve vrienden hebben.
  • De dagquote van Nadelunch van gister: ‘Bederf niet hetgeen je hebt door te verlangen naar wat je niet hebt; herinner je, dat wat je nu hebt ooit iets was waar je naar verlangde.’ – Epicurus. Ik heb hem overgenomen in mijn inspiratie-schriftje.
  • Van Tijl een grote mok uit Wenen en een mooi stuk Grana Padano uit Italië krijgen.
  • Veel schrijfinspiratie hebben.
  • Be your inner hero: deze post van de Self Help Hipster. Dat is nog eens een gave manier om met een drukke week om te gaan.
  • Ons fijne, mooie huisje. Het wordt steeds hipper, steeds leuker, en het was al zo fijn om mee te beginnen!
  • Snelhechters in alle kleuren van de regenboog. Ik word zo vrolijk van al die gekleurde mapjes in mijn tas, op mijn bureau en in de kast.

Goed, ik ga weer verder met mijn huiswerk. Er wachten nog zo’n vijftig bijzinnen op me, ze zijn allemaal heel benieuwd naar hun grammaticale functie.

Waar ben jij dankbaar voor?

Het warme-muts-effect

Standaard

Wat een mooie herfst hebben we dit jaar. De bomen hebben vast elk jaar zulke mooie kleuren, maar dit jaar valt het extra op door de blauwe lucht en de stralende zon. Elke dag dat ik wakker word met blauwe lucht voelt als een kadootje. Sommige dagen laat ik het voor wat het is en blijf ik binnen zitten, terwijl ik weet dat het heerlijk is als ik me – letterlijk – over de drempel heen sleep. Maar als je moet leren voor tentamens is het zo verleidelijk om gewoon de hele dag binnen te zitten. Afgelopen week zat ik regelmatig om 1 uur ’s middags nog in mijn pyjama op de bank over psycholinguïstiek te lezen. Uiteindelijk heb je toch meer aan je leertijd als je deze ook onderbreekt met frisse lucht en lichaamsbeweging.

Vandaag moest ik ’s ochtends bijles geven. Ik had dat express zo gepland, dan was ik er tenminste lekker op tijd uit. En oh, wat voelt dat goed. Want als je even door de eerste 10 minuten heenkomt (bluhh, de wekker, ik wil slapen, ik lig zo lekker, het is zo heerlijk warm in bed)… valt het allemaal best mee. Ik was helemaal trots dat ik vroeg op de fiets zat, lekker warm aangekleed. Bijles geven met een sterke kop thee, wetend dat ik de rest van de dag nog voor me had. Toen ik terug naar huis fietste beloofde ik mezelf snel weer naar buiten te gaan.

Ik besloot naar mijn oma te fietsen in plaats van bussen – 18 km door een prachtig, heuvelachtig gebied (alle foto’s uit dit artikel zijn van mijn fietstocht vandaag). Wat is de omgeving van Nijmegen toch mooi. Oma zei wel drie keer dat ik er zo goed uitzag, zo gezond en levendig. Zo voelde ik me ook, na een uur binnen had ik nog mooie blos op mijn wangen van de frisse lucht. Vanaf daar door naar mijn ouders, weer zo’n 15 km, ditmaal vooral langs het water. Prachtig, met een lage zon. Zoveel beter dan wagenziek en passief in de bus hobbelen.

Bij mijn ouders kreeg ik ontzettend goed (financieel) nieuws. Op de een of andere manier (law of attraction…) komen dit soort berichten altijd op dit soort dagen, positieve, actieve dagen. Note to self: als de zon schijnt en ik wil naar buiten is het een goed idee om dat ook gewoon te doen. Ook als voelt het gek om in mijn eentje te gaan wandelen. Ook al lijkt het nutteloos omdat er geen hond is om uit te laten. Misschien wordt het tijd voor een imaginaire hond om uit te laten, ofzo, als dat me naar buiten helpt. Nee maar echt, een van de redenen dat ik later een hond wil is dat het me dwingt om vaak naar buiten te gaan.

Ik ben me inmiddels trouwens druk aan het voorbereiden op mijn reis naar Polen. Ik ben nogal een koukleum, maar helaas niet echt goed in warme kleren kopen. Ik vind ze bijna nooit mooi, en dan lukt het me gewoon niet goed om ze te kopen. Eenmaal buiten in de kou vervloek ik dat vaak, en dat wilde ik dit jaar voorkomen. Inmiddels ben ik dus in het bezit van een foeilelijke en heerlijk warme muts en een paar fleece-handschoenen. Echt, ik voel me een soort circuskabouter met die muts op, tot ik de kou in loop en warme oren heb en alleen nog maar dankbaar ben. Want anders was ik dus echt nooit voor de lol 35 km gaan fietsen vandaag. Volgende week ga ik nog maar een poging doen om warme kleren te kopen.