Bachelor of science!

Standaard

Eergister had ik de diplomauitreiking van mijn wiskundebachelor. Mijn zusje kreeg hem ook, dus het was dubbel feest. Zij haalde hem, als een van de weinigen, wel netjes in drie jaar. Na de uitreiking namen pappa en mamma het gezin mee uit eten naar mijn lievelingsrestaurant. Wij mochten samen het restaurant kiezen, en tot mijn verbazing (ik wist niet eens dat ze het ook kende…) noemde mijn zusje ook gelijk De Ontmoeting. Toch mooi, dat soort dingen.

Op papier ben je als dubbele-bachelorstudent zowel wis- als natuurkundestudent, maar in de praktijk geldt voor alle dubbele bachelor’s dat ze zich òf natuurkundige òf wiskundige voelen. In mijn geval was dat natuurkunde, dus ik kijk ook ontzettend uit naar de bacheloruitreiking daarvan in januari. Ik ben zeker niet de enige die er vijf jaar over deed, van de groep natuurkundestudenten uit mijn eerste jaar waarmee ik nog elk jaar sinterkerst en het einde van het collegejaar vier haalden 6 van de 10 hem ook dit jaar pas. Dat wordt dus een gezellige uitreiking.

Mooi verhaal, trouwens: een van ons zes had wat tegenslag en zou zijn bachelor niet op 31 augustus kunnen halen. Daardoor zou hij ook niet bij de oorspronkelijke uitreiking eind oktober zijn. Omdat het nogal lullig gegaan was en we het zonde vonden om hem niet samen te krijgen hebben we besloten om onze diplomauitreiking uit solidariteit allemaal te verzetten. Dat kwam voor mij persoonlijk ook erg goed uit, Tijl zou op studiereis zijn tijdens de oorspronkelijke datum.  Uiteindelijk kwam het zelfs zo uit dat ik vijf dagen vrij was eind oktober (waar de uitreiking middenin zou zijn gevallen) en naar Polen kon, dus alles viel mooi op zijn plaats.

Grappig hoe diplomauitreikingen je altijd aan het denken zetten. Ik weet niet of dat voor jullie ook geldt, maar ik krijg altijd de neiging tot zelfreflectie tijdens zo’n uitreiking. Niet tijdens mijn eigen, trouwens. Omdat dit mijn eigen uitreiking was kende ik veel mensen en was ik ook geïnteresseerd in alle praatjes. Ik geloof dat ongeveer de helft van de mensen die hun diploma uitgereikt kregen niet verder zijn gegaan met wiskunde. Ik heb niet geteld, maar het waren er in ieder geval opvallend veel. Forensische wetenschappen, financiën, natuurkunde, leraar, een tussenjaar om te reizen: er kwam van alles voorbij.

Ik herinner me de middelbare-school-diplomauitreikingen van mijn broertje en zusje nog. Ik kende eigenlijk vrijwel niemand daar en dan is zo’n uitreiking nogal lang en saai. De atmosfeer was wel zo plechtig en mooi dat ik over mijn eigen studie nadacht. Pijnlijk confronterend, eerlijk gezegd. De weg naar dit diploma wiskunde ging niet altijd gemakkelijk, ik ben onderweg twee keer gestopt (en weer begonnen). Eindeloos leek het soms, de bachelorfase. Nog zoveel vakken waar ik geen zin in had, vakken die ik wel ooit moest halen. Tuurlijk waren er ook genoeg leuke vakken, mooie vakken, inspirerende docenten, ik heb nergens spijt van.

‘Jullie hebben het gehaald, jullie zijn er’, zei de voorzitter van de examencommissie gister, en zo voelde het ook. Het is gelukt, toch nog, ik heb toch doorgezet. Inmiddels geeft de reflectie, die dit keer pas de dag na de uitreiking kwam, een heel ander gevoel. Blij, gelukkig, tevreden met mijn keuze. Ik wist al een tijd dat mijn hart niet bij de natuurkunde lag, en nog langer dat het niet bij de wiskunde lag, maar sinds kort weet ik ook waar het dan wel ligt. Ik ben echt zo enthousiast over Cognitive Neuroscience (CNS), eigenlijk, stiekem, heb ik dit altijd al willen doen, maar ik dacht gewoon niet dat het haalbaar was, ik dacht niet dat het kon na de stappen die ik al genomen had, ik had niet gedacht dat ik ooit zo iets interessant zou gaan studeren. Dat maakt het des te mooier dat ik het nu gevonden heb.

Zijn jullie mijn geklef over CNS al zat? Ik weet niet wat het is, maar volgens mij kun je mijn gevoel op dit moment nog het beste beschrijven als ‘verliefd’. Ja, echt, verliefd op mijn studie. In de wolken. Ik heb deze week van ongeveer honderd bijzinnen de grammaticale functie benoemd, en het gekke is dat ik het nog leuk vind ook. Dat gevoel had ik bij mijn vorige studie hoogst zelden. Sommige dingen vond ik wel echt leuk, logica bijvoorbeeld, maar dat komt ook terug in taalwetenschap bij het vak semantiek.

Ook mijn perfectionisme en wat ik daar zelf van vind ik enigszins aan het veranderen. Deze zomer had ik er nogal moeite mee, ik zag het als de oorzaak van veel stress en wilde er graag vanaf. Inmiddels heb ik er toch wat aan gehad: ik voldeed niet aan de toelatingseisen voor CNS – Language and Communication, maar ben toch toegelaten. Ik denk dat dat voor een groot deel te danken is aan de mooie cijferlijst die bij mijn application zat. Was al die moeite nog ergens goed voor :) op de een of andere manier kan ik nu ook beter met mezelf door een deur, het helpt een hoop dat ik dat deel van mezelf nu niet meer alleen als negatief ervaar.

Nu staat er op tafel een mooi bloemstukje, op de kast een roos. Op de piano staat een kaart die ik van mijn ouders kreeg. ‘Papa en mama zijn trots, we wensen je veel succes met je nieuwe opleiding.’ Dat vond ik zo fijn om te horen, ik voelde me namelijk altijd enigszins schuldig over mijn studievertraging en vond het ook niet heel makkelijk om ze te vertellen dat ik gestopt was met de master natuurkunde. In de kaart zat nog een kado, dat brengt de sapcentrifuge die al een tijd op mijn wishlist staat opeens wel heel dichtbij. Yes!

Advertenties

Eén reactie »

  1. Oi! Zit ik een paar dagen niet achter de computer en heb jij ineens je bachelor uitreiking gehad!! ;)
    Gefeliciteerd joh! Super fijn dat je nog steeds zo verliefd bent op je nieuwe studie! En leuk dat ik je nu wat vaker op onze campus zie! xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s