Warschau – in mijn eentje op reis

Standaard

Daar sta je dan, in je eentje in een grote stad. Je spreekt de taal niet (bent hem wel aan het leren maar kan in werkelijkheid nog geen kop thee bestellen). Je bent net door de bus vanaf het vliegveld afgezet op een parkeerplaats, ergens. Je komt erachter dat je vergeten bent het kaartje mee te nemen dat je (superhandig!) in Nederland al had gefixt. Juist. Welkom in Warschau.

Gelukkig ontdekte ik al snel een groot gebouw dat waarschijnlijk het centraal station was – Warszawa Centralna – daar zouden we immers afgezet worden. Op naar het station, daar weten ze wel raad met verdwaalde toeristen, leek mij. In het station besloot ik eerst maar gewoon lekker even iets te gaan drinken. Even bijkomen van de reis, rustig zitten en dan zien we daarna wel weer verder. Mijn eerste poging om Pools te praten faalde jammerlijk, maar gelukkig praat iedereen daar ook Engels en kreeg ik gewoon de kop warme chocomel waar ik behoefte aan had.

Een uur later (3 kwartier warme choco en een 1 kwartier wandelen) stond ik bij het hostel waar ik de eerste nacht zou slapen – dankjewel, tourist information office en gratis kaartje. Op naar het volgende spannende moment: de ontmoeting met mijn CouchSurfing host. Die avond kon ik niet bij hem terecht, maar we zouden elkaar wel vast ontmoeten. Gelukkig vond ik hem gelijk aardig. Hij had ook wat info voor me meegenomen, onder andere een foldertje ‘Warsaw in the footsteps of Marie Curie’. Superleuk! Gelijk daarna had ik afgesproken met een jongen, ook weer van CouchSurfing, die me de eerste avond een beetje zou rondleiden. Wat ben ik blij dat ik dat allemaal zo geregeld had, want het eerste uur voelde ik me best alleen maar na die twee ontmoetingen voelde ik me helemaal welkom in Warschau.

Fast forward naar vrijdag, de enige dag dat ik echt in mijn eentje was. Het beviel me goed, want hoewel iedereen erg aardig was ben ik niet heel makkelijk met nieuwe mensen en heb ik soms behoefte aan wat alone time. Ik zou die avond met wat mensen eten die ik woensdag had ontmoet tijdens de meeting, dat maakt het ook weer makkelijk om te genieten van een dag op jezelf. Ik ben maar gewoon een beetje door de stad gaan dwalen, af en toe gericht op zoek naar iets uit een van mijn foldertjes. Een van de dingen die ik tegenkwam was een Poolse Loesje. Ik ken één woord, słońce betekent zon. Of nou ja, het is een van de naamvallen van het woord zon. In Polen hebben ze 7 (!) naamvallen. Daar probeer ik maar niet teveel over na te denken, ik word al moedeloos als ik eraan denk eerlijk gezegd.

En hoe ging het nou met Pools leren? Nou, ik ben nog niet heel ver gekomen. Ik kan vooral veel losse woordjes, maar zinnetjes zijn eigenlijk te hoog gegrepen. Wel kreeg ik veel complimenten over mijn uitspraak. Soms hadden mensen ook niet gelijk door dat ik niet Pools was, bijvoorbeeld op de CouchSurfing meeting als ik mezelf in het Pools voorstelde. Daarna viel ik wel gelijk door de mand, want als mensen enthousiast Pools terug begonnen te praten snapte ik er natuurlijk geen snars van. Wel heb ik op een gegeven moment in een boekhandel een heel schap vol boeken gevonden voor als je Pools wil leren, dus nu heb ik een lesboek met oefeningen en grammatica met een bijbehorend tekstboek en een oefenschriftje op mijn nachtkastje liggen. Heel erg middelbare school, zo’n werkboek doet me denken aan Frans leren. Niet dat ik het toen op mijn nachtkastje had liggen natuurlijk ;) blehh, school is stom op die leeftijd!

Een voorbeeld van mijn skills: ik vroeg aan twee oude dametjes of ze misschien wisten waar het beeld van de zeemeermin was (de zeemeermin is de beschermster van de stad). Een van de twee vrouwtjes begon druk te praten, trok me mee naar de oever van de rivier en was echt heel behulpzaam. Af en toe kon ik er een ‘rozumiem’ (ik begrijp het) of een ‘nierozumiem’ (ik begrijp het niet) tussendoorkrijgen, ik denk dat ze toen wel door had dat ik geen Pools kon. Wat ik ervan begreep stond de zeemeermin inderdaad normaal daar, maar vanwege het bouwen van de metro was er alleen een grote bouwput te zien. Het vrouwtje leek sowieso niet zo tevreden met het hele metro-bouw-gebeuren (ze hebben al een noord-zuid lijn, dit wordt de oost-west lijn – hij had al af moeten zijn voor het EK deze zomer, dat deels in Warschau plaatsvond). De syrenka heb ik niet meer gevonden, maar ik vond het ‘gesprek’ met het driftig pratende vrouwtje erg leuk!

Ik raad iedereen aan om met CouchSurfing op reis te gaan. Zeker als je, zoals ik, in je eentje gaat. Via de website heb ik verschillende Poolse mensen ontmoet die mij de stad hebben laten zien. Op deze manier zie je meer dan de gemiddelde toerist, andere plaatsen ook. Omdat het mijn eerste reis alleen was vond ik het ook heel relaxed om wel mensen te ontmoeten. Nu schijnt dat sowieso wel te gebeuren als je in je eentje reist, via bijvoorbeeld een hostel, maar CouchSurfing is extra geschikt als je graag locals wil ontmoeten, in mijn geval om de taal te leren. Het enige nadeel vind ik de website. Ik weet niet of het aan mij ligt, maar ik kan er echt niet mee omgaan, ik kan nooit vinden wat ik zoek.

Oh, en dat kaartje dat ik ingepakt had? Ik vond het terug toen ik zondagavond in Nijmegen mijn tas weer uitpakte. Het zat gewoon in het goede vak, met netjes een kruisje bij mijn hostel, Warschau Centraal en het adres van mijn host. Toch fijn.

Dit is het tweede artikel naar aanleiding van mijn reis naar Warschau. Lees hier over restaurants en cafés die ik gaaf vond, hier over wat Poolse cultuur en geschiedenis en bekijk hier hoe mooi de stad is..

Advertenties

»

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s