Happy

Standaard

Er is zoveel te vertellen, zoveel te doen, zoveel te beleven, zoveel te bestuderen, zoveel om over te schrijven. Deze post gaat eigenlijk gewoon over mijn leven de afgelopen tijd – ik ben zo gelukkig! Alles is mooi, goed en fijn. Om te zorgen dat het niet alleen een lange, saaie lap tekst wordt heb ik Sophia en Plato gevraagd om alles te illustreren.

Nieuwe wegen verkennen

Ik ben net terug uit Warschau, mijn eerste vakantie in mijn eentje ooit, en het was awesome! Ik ga binnenkort nog een aparte post aan de reis wijden. Maar oh, wat was het gaaf. Het allermooiste moment voor mij was op vrijdagochtend. Ik was bij een marktkraampje en wilde een peer kopen. In mijn eentje, in het Pools. Ik wist alleen het woord voor peer niet. Gelukkig kon ik wel in het Pools vragen ‘Pardon, wat is het Poolse woord hiervoor?’, dus het is me alsnog gelukt om geheel in het Pools de gruszka te kopen. Dat was echt de lekkerste peer die ik in mijn hele leven op heb. Ik straalde echt helemaal, zo trots was ik. Dus als je wil weten hoe het met mijn Pools gaat: dit korte, makkelijke gesprekje is tot nu toe mijn topprestatie.

Op naar Warschau!

Voor ik naar Polen ging had ik mijn eerste tentamens op de letterenfaculteit. Ik vond het superleuk om ervoor te leren – wat een nieuwe studie al niet kan veranderen! Ik was wel een beetje bang dat ik misschien te hard zou leren, want ik wilde het graag erg goed doen (ook om een goede indruk te geven bij de toelatingsprocedure van mijn nieuwe master). Een van mijn voornemens dit jaar was juist om niet te hard te studeren en niet te perfectionistisch te zijn. Achteraf gezien ging het erg goed – ik verloor mezelf niet uit het oog tijdens het leren. Wisselde leren af met leuke dingen: dansen en koken/bakken bijvoorbeeld. De stof voor mijn taalwetenschap vakken vind ik zo leuk dat ik de boeken ook gewoon ‘als hobby’ zou lezen. Ja, echt. En dat maakt het leren helemaal anders dan bij natuurkunde. Niet moeten leren, stressen, mezelf pushen, maar willen leren en vertrouwen hebben in mezelf, die tentamens haal ik toch wel.

Relaxt studeren!

Vanmiddag had ik (spannend!) het selectiegesprek voor mijn nieuwe master. Tot mijn grote schrik werd ik vanochtend met fikse keelpijn wakker, niet echt relaxed dus. Gister voelde ik me al een beetje meh en was ik op tijd gaan slapen, maar helaas was dat niet genoeg. Uiteindelijk heb ik alles behalve dat gesprek afgezegd en ben ik met een paracetamol op naar de uni gegaan. Het gesprek ging wel aardig, al is engels spreken niet iets waar ik geoefend in ben. Volgende week hoor ik of ik toegelaten ben. Ik hoop het echt, want ik ben (letterlijk) verliefd op alle vakken die ik bij taalwetenschap volg. Als ik hoor of ik toegelaten ben laat ik het hier natuurlijk gelijk weten :)

geschikt om ons te aaien, that is.

Dus, vertel ons eens waarom jij geschikt bent?

Tijl is op studiereis en komt zondag pas weer terug. Vorig jaar rond deze tijd was hij ook weg, naar China toen. Als ik terugkijk ben ik blij – het is dit jaar zo anders. Vorig jaar trok ik het slecht dat hij weg was. Ik had in september een behoorlijke dip gehad, met de nodige weerslag op onze relatie. Dat is trouwens ook de periode waarin ik geïnteresseerd raakte in spiritualiteit / self-development, want ik wist dat ik wilde veranderen, bewuster wilde leven, meer vertrouwen wilde hebben in mezelf en in de wereld. Janneke liet me ‘het huwelijk’ van Khalil Gibran lezen, dat gedicht is me nog altijd bijgebleven:

And stand together yet not too near together;
For the pillars of the temple stand apart,
And the the oak tree and the cypress grow not in each other’s shadow.

Ik vond het een mooi gedicht, maar wist ook dat ik nog veel te leren had. Dit jaar merk ik dat ik gegroeid ben, dat ik me ook zonder hem goed red. En ja, ik mis hem wel, maar dat is alleen maar goed. En ik ben er nog niet, ik heb nog af en toe mijn onzekere momenten, maar er is al zo’n wezenlijk verschil met vorig jaar, daar ben ik trots op.

Maar… en wij dan? Mogen wij wel klef zijn en altijd bij elkaar zijn?

En nu lig ik dus ziek op bed. The glamorous life! Gelukkig zijn Plato en Sophia er om voor mij te zorgen, me te helpen met bloggen en me gezelschap te houden. Ik ga nu lekker slapen, ik geloof namelijk dat de keelpijn een signaal van mijn lichaam is dat ik rustiger aan moet doen. Ik heb ook al een aantal nachten te kort geslapen en dat trek ik nooit zo goed. Welterusten!

Het hoopje kat dat mij warm houdt

Advertenties

»

  1. Hoi Elise,

    ik kan nergens op je blog een emailadres vinden, dus daarom schrijf ik mijn (stiekem zeer prangende) vraag hier!
    Ik ben heel erg geïnteresseerd in (de studie) Taalwetenschap, maar helaas mag ik dat niet meer studeren van de overheid omdat ik al een bachelor heb gehaald. Boeken over taalwetenschap lees ik ook als ‘hobby’ en ik vroeg me af of je me misschien een lijstje met titels kunt mailen van de (studie)boeken die je hebt gelezen voor je minor en waarover je het hierboven had (als het niet teveel moeite is)!

    Ik kwam helemaal per toeval/per ongeluk je blog tegen, dat is altijd de leukste manier om nieuwe dingen te ontdekken!

    Alvast bedankt!! Ook als je het niet wilt doen, toch bedankt :)

    Groetjes, Inge

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s