over (katten)namen

Standaard

Tussen de dag dat wij onze katjes ontmoetten in het pleeggezin en de dag dat ze bij ons zouden komen wonen zat drie weken. Hoewel we het daarvoor ook al (een beetje hypothetisch) over namen hadden gehad konden we toen echt gaan nadenken. We wisten namelijk zeker dat het een mannetje en een vrouwtje zouden zijn. De beginsituatie (zoals elke natuurkundige weet is het belangrijk om een referentiekader/ijkpunt te hebben) was trouwens Wiesje en Biggy, want zo heetten ze op het nestje.

Biggy (die staat te filosoferen)

Eerst moet je dan zelf namen gaan bedenken die je leuk vindt. Dat vond ik best moeilijk. Als je dan namen hebt moet je het nog samen eens worden. Dat vond ik nog moeilijker. Zo vonden we bijvoorbeeld allebei Pluis een hele leuke naam voor een kat, maar hij vond het een vrouwtjesnaam en ik een mannetjesnaam (of andersom… ik weet het al niet eens meer).

Wiesje (die het allang snapt)

Een idee wat we leuk vonden is ze vernoemen naar beroemde wis- en/of natuurkundigen. Het nadeel is dan dat je voor het vrouwtje vrij weinig keus hebt: Marie (te standaard, onze studievereniging heet al zo en geen mooie naam), Lise (lijkt veel te veel op Elise) of Emmy (zo heet mijn macbook al). Als je goed zoekt kun je wel meer bekende vrouwelijke natuurkundigen vinden, maar het hele punt is natuurlijk dat ze zo beroemd zijn dat je ze al kende. Voor het mannetje heb je dan natuurlijk keus over. Mijn persoonlijke voorkeur is nog steeds Schrödy, naar Erwin Schrödinger die de beroemde kat-paradox uit de quantummechanica verzon. Dat vond hij natuurlijk weer meer iets voor een hond.

Pluis?

Dan heb je nog de betekenis van namen. Voor mij is dat belangrijk. Hoewel ik Monster bijvoorbeeld een hele leuke naam vind zou ik zelf mijn dier niet zo noemen, omdat ik echt denk dat namen invloed hebben. Daarmee vielen ook allerlei ‘grappige’ namen af. Ook namen waarmee ik een negatieve associatie heb vielen af, net als veel ‘mensennamen’, omdat een van ons iemand kent/kende met die naam en het dan gek is je kat zo te noemen.

Adonis?

Uiteindelijk kwamen we er samen op uit dat we namen uit de griekse/romeinse mythologie erg mooi vinden. Hoe cool is het bijvoorbeeld om je kat naar Diana, de godin van de jacht, te vernoemen. Mijn favoriete namen waren Aurora (of Aura) en Adonis. Vooral Adonis vond mijn vriendje echt helemaal niets. We hebben ook nog geprobeerd het op een deal te sluiten: mag jij het vrouwtje een naam geven, ik het mannetje. Dan krijg je dus weer combinaties zoals Pluis en Adonis ofzo, en we wilden wel dat de namen bij elkaar zouden passen.

Uiteindelijk ging het een beetje tussen Pluis & Kruimel en Sophia & Plato. Los van elkaar niet de meest awesome namen en van geen van ons zat de favoriete naam ertussen, maar het waren de combinaties die we allebei leuk genoeg vonden. We zijn voor Sophia en Plato gegaan, omdat we die namen heel erg vonden kloppen met hoe de kittens uit hun ogen kijken.

Dan denk je dat je klaar bent met het hele namen-verhaal, maar dan komt de rest van de wereld nog. En geloof me (of anders Des), die wereld heeft ook een mening. Zo vond mijn vader Plato een erg pretentieuze naam, en mijn moeder Pluis en Kruimel vrij kinderachtig. Enzovoort. Het is me trouwens wel opgevallen dat mensen hun mening over de namen alleen gaven toen we ze nog niet hadden. Nu we ze hebben en ze echt Plato en Sophia heten krijg ik er alleen maar positieve reacties op.

Dat heeft denk ik met twee dingen te maken. Zolang je ze nog niet hebt kunnen mensen er nog invloed op uitoefenen (of denken ze dat te kunnen) en heeft het dus zin je mening te geven als je het maar niks vindt. Als je ze eenmaal hebt wordt het toch niet meer veranderd en houden mensen die het lelijke namen vinden dat voor zich. Net zoals met kleding: in de winkel geven de mensen met wie je shopt hun eerlijke mening over wat je aan het passen bent, en als je het eenmaal gekocht hebt en draagt zeggen mensen òf dat ze het leuk vinden òf ze zeggen gewoon niets.

Anyway, ik vond het namen geven, iets waar ik me eigenlijk altijd al op verheugd had, best veel gedoe. Ik denk wel dat het in je eentje ietsje makkelijker is. Ik snap nu ook opeens een stuk beter waarom zwangere ‘stellen’ de namen liever nog even geheim houden. En een relatie hebben is natuurlijk voor een deel compromissen kunnen sluiten, maar het is toch wel jammer als je je kind een (in jouw ogen) leuke naam moet geven ipv een (in jouw ogen) supertoffe naam. En, los van dit alles, uiteindelijk gaat het natuurlijk om de persoon of de kat die bij de naam hoort en niet de naam zelf. Ik denk ook dat ik de namen die we gegeven hebben (nog) mooier ben gaan vinden sinds ze hier zijn.

Advertenties

»

  1. Ik heb nu anderhalve week een klein rood monster en ik had al weken geleden besloten dat hij Joris zou gaan heten. Daar kon niemand tussenkomen, Joris it was ;)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s