keep on running

Standaard

Ik vertelde een paar weken geleden dat ik begonnen was met hardlopen. Dat blogje tikte ik – letterlijk – toen ik net terug kwam van de eerste keer hardlopen, zodat ik een soort stok achter de deur zou hebben om nog een keer te gaan. Hoe gaat het nu?

Goed. Ik ren sindsdien 3 keer per week, precies volgens het start to run schema. Soms gaat de les me aardig makkelijk af, andere keren trek ik het nauwelijks en heb ik, eenmaal thuis, nog een half uur lang een rood hoofd van de inspanning. Dat is eigenlijk juist wel fijn. Je voelt dan hoe je je eigen grenzen aan het verleggen bent. Gelukkig zijn er ook rustigere trainingen, of dagen dat het me gewoon iets makkelijker afgaat. Als die er niet ook zouden zijn zou ik me waarschijnlijk ook moeilijk tot hardlopen kunnen zetten.

Verder is het hardlopen zelf behoorlijk afwisselend. De ene keer ren ik een rondje met Evy en haar muziek in mijn oren. Lekker motiverend, als ze dan zegt: “awel, ik ben echt fier op u”. Andere keren scroll ik thuis even door de podcast heen om het schema te weten en ren ik hem gezellig met een vriendin. Of, als ik daar ben, met de hond door het bos. Ik ben het schema trouwens aan het bijhouden en wil het aan het einde van alle lessen online zetten.

De ene keer in de week dat ik met muziek hardloop neem ik mijn mobiel mee, en track ik de training dus ook op endomondo. Doordat ik het niet iedere keer track zit er steeds behoorlijke vooruitgang in de afstand die ik afleg. Waar ik de allereerste training 1.22 km aflegde haal ik nu rondjes van 3.44 km. Motiverend! De eerste keer haalde ik vanuit mijn huis nog maar het het park en weer terug. Vorige week bleek het park te klein: ik rende het grootst mogelijk rondje in het park, maar moest nog een klein rondje maken om mijn tijd vol te krijgen. Nu is het dus tijd om door het park heen te rennen en er aan de andere kant uit te gaan om een rondje om de wijk heen te maken. Dit is wat hardlopen in het begin zo leuk maakt. Je gaat met sprongen vooruit en je conditie wordt zienderogen beter.

Er zijn ook nog twee dingen waar ik niet helemaal uit ben. Ten eerste vind ik het echt behoorlijk onhandig om met mijn mobiel te rennen. Mijn harloopkleren hebben geen zakken, dus dan moet ik met mijn iPhone in mijn handen rennen. Verder vallen de oordopjes soms uit mijn oren. Inmiddels heb ik gelukkig in-ear oordopjes. Die zijn pas een keer uit mijn oren gevallen, dus dat valt heel erg mee. Gister had ik ze alleen niet bij me en leende ik de gewone oordopjes van mijn vriend. Die vielen er zo vaak uit dat ik echt overwoog om maar met mijn handen permanent bij mijn oren verder te rennen, maar dat ziet er niet uit en rent ook helemaal niet lekker. Motivatie dus om volgende keer wèl mijn eigen mee te nemen.

Het andere nadeel is lenigheid. Bij paaldansen rekken we een hoop, veel moves worden mooier als je lenig bent. Zelf ben ik (nog) niet zo heel flexibel. Ik hoor van veel mensen dat je van hardlopen juist minder lenig wordt. Nou weet ik niet zeker of dit echt waar is, maar het zou jammer zijn als het zo is. Tot nu toe rek ik nog niet voor of na het hardlopen, maar misschien zou het wel helpen. Ik moet maar eens gaan uitzoeken of ik dit dan voor of na de training (of beide) het beste kan doen.

 

Advertenties

»

  1. Fijn dat je kunt hardlopen en dat het je zo goed afgaat! :) Je wordt er inderdaad minder lenig van, dat klopt, dus ik zou je aanraden te rekken. Al is het maar eventjes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s